نماز علوی
این گونه نماز بخوانیم .!!!
حماد بن عیسى گوید روزى امام ششم بمن فرمود میتوانى خوب نماز بخوانى عرضكردم یا سیدى من كتاب نماز حریز را حفظ كردم فرمود بر تو باكى نیست برخیز نماز بخوان گوید برابر آن حضرت رو بقبله ایستادم و تكبیر نماز گفتم و ركوع و سجود نمودم فرمود اى حماد خوب نماز نمیخوانى و چه اندازه بر مرد زشت است كه شصت سالش شود و یك نماز كامل و تمام بر پا ندارد حماد گوید پیش خود خوار شدم و عرضكردم قربانت نماز را بمن بیاموز امام صادق رو بقبله ایستاد تمام قد و دو دست را تا ران پائین انداخت كه انگشتانش بهم چسبیده بود و دو گام را بهم نزدیك كرد تا فاصله آنها سه انگشت گشاده شد و انگشتان پایش همه را برابر قبله نمود و منحرف نساخت در حال خشوع و استكانت گفت اللَّه اكبر حمد و قُلْ هُوَ اللَّهُ را آرام خواند و باندازه نفسى درنگ كرد وایستاده گفتاللَّه اكبر.
(1) سپس بركوع رفت و دو كف خود را كه انگشتانش باز بود از دو سر زانو پر كرد و زانو را عقب داد تا پشت او هموار شد كه اگر قطره آبى یا روغنى بر آن میچكید نمیلغزید از بس پشتش هموار بود و گردن كشید و چشمها خوابانید سه بار بآرامى فرمود. سبحان اللَّه ربى العظیم و بحمده
و بایستادن برخاست و چون بر جا شد گفت.سمع اللَّه لمن حمده
و همان ایستاده تكبیر گفت و دو دست را تا برابر رو بلند كرد و بسجده رفت و دو كف را كه انگشتانش بهم چسبیده بود میانه دو سر زانو برابر روى نهاد و سه بار گفت.سبحان ربى الاعلى و بحمده
و چیزى از اعضاى بدن را بر هم نگذاشت و بر هشت عضو سجده كرد: پیشانى، دو كف، دو سر زانو و دو سر انگشت بزرگ پاها كه این هفت واجب است و سر بینى را بر زمین نهاد و این سنت است و همان ارغامست سپس سر از سجده برداشت و چون بر جا نشست گفت.اللَّه اكبر
و بر طرف چپ نشست و روى پاى راستش را بر پشت پاى چپش نهاد و گفت.أستغفر اللّه ربى و اتوب الیه
و همان نشسته باز تكبیر گفت و بسجده دوم رفت و همان گفت كه در سجده اول گفته بود و در ركوع و سجود هیچ عضو تنش از هم كمك نگرفتند و دستها را از زیر تن بیرون داده بود مانند پر و دو ذراع بر زمین نگذاشته بود بهمین روش دو ركعت نماز خواند و فرمود اى حماد چنین نماز بخوان و رو بر مگردان و با دست و انگشت بازى مكن و بسوى راست و چپ آب دهن مینداز و نه پیش روى خود.
منبع:امالى شیخ صدوق-ترجمه كمرهاى، متن، ص: 414
برگرفته از وبلاگ رهایی
اینجا حریم بهاری حضورآسمان است