نماز، یکی از عبادت‌های بزرگ و اساسی در دین اسلام و از ضروریات دین می‌باشد، به گونه‌ای که در روایات آمده است: «اولین چیزی که بندگان خدا در روز قیامت مورد سؤال و حسابرسی قرار می‌گیرند نماز است. اگر نماز مورد قبول پروردگار متعال قرار گیرد، عبادت‌ها و کارهای دیگر نیز قبول خواهند شد».[1]
از این‌رو، رابطه نماز با عبادت‌های دیگر رابطه ستون وسط خیمه با خیمه است؛ یعنی همان‌گونه که قوام و برپایی خیمه به ستون و عمود وسط آن است، با برداشته شدن آن عمود، خیمه نیز پابرجا نمانده و قوامش از بین می‌رود، قوام و پابرجایی عبادات نیز به نماز است، هرگاه نماز مورد قبول واقع نشود عبادات دیگر نیز بهم می‌ریزند و قوامشان را از دست خواهند داد و مورد قبول قرار نمی‌گیرند. بنابراین امام علی(ع) می‌فرمایند: «وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي الصَّلَاةِ فَإِنَّهَا عَمُودُ دِينِكُم‏»؛[2] خدا را خدا را در نماز، پس به راستی نماز، عمود و ستون دین شما است.
 
[1]. عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع يَقُول‏: «إِنَّ أَوَّلَ‏ مَا يُحَاسَبُ‏ بِهِ‏ الْعَبْدُ الصَّلَاةُ فَإِنْ قُبِلَتْ قُبِلَ مَا سِوَاهَا».، کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق و مصحح: غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج 3، ص 268،دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ چهارم، 1407ق.
[2] . شريف الرضى، محمد بن حسين، نهج البلاغة، محقق و مصحح: صبحي، صالح، ص 422، هجرت، قم، چاپ اول، 1414 ق.
برگرفته از سایت اسلام کوئست