من در مكه كه مشرف بودم یك روز مى‏خواستم یك كتابى بخرم كه براى آن کتاب‌فروش هم فایده داشت، ایستاده بودم، اذان گفتند، یک‌دفعه رها كرد و گفت كه: «سنّة حنفیّة» دیگر با من حرف نزد، رفت سراغ نماز. در مدینه بازار را كه من دیدم بسته بود.

یعنى باز بود لكن هیچ كس نبود. مى‏رفتند سراغ نماز. چرا شما نمى‏روید سراغ نماز؟ چرا ظهر كه مى‏شود بازار را رها نمى‏كنید و بروید سراغ نماز؟ اگر بروید سراغ نماز، احیاء كنید این سنت سیاسى اسلام را، همان طورى كه در روز جمعه حالا به حمد اللَّه مى‏روید، روز غیر جمعه هم بروید مساجد را پر كنید.

اگر این مسجد و مركز ستاد اسلام قوى باشد ترس از فانتومها نداشته باشید. ترس از امریكا و شوروى و این‌ها نداشته باشید. آن روز باید ترس داشته باشید كه شما پشت بكنید به اسلام. پشت كنید به مساجد.»(1)«مسجدها [را] باید محكم آقایان بگیرند، نگهش دارند.

دلسرد نشوید از حرف‌هایی كه این عمال خارجى در بین مردم منتشر مى‏كنند. باید در عین حالى كه حضور دارید در صحنه سیاست، و هر واقعه‏اى كه واقع مى‏شود شما توجه باید داشته باشید كه این واقعه آیا به نفع ملت است یا نه، لكن حوزه‏هاى فقاهت را به همان قوّت خودش حفظ كنید.

این فقه است كه اسلام را حفظ كرده و تا آخر حفظ مى‏کندان شاء اللَّه.»(2)«مساجد بهترین سنگرها و جمعه و جماعات مناسب‌ترین میدان تشكل و بیان مصالح مسلمین مى‏باشند.

امروز دولت‌ها و سرسپردگان ابرقدرت‌ها اگر چه به جنگ جدى با مسلمانان برخاسته‏اند و همچون دولت هند مسلمانان بی‌گناه و بى‏پناه و آزاده را قتل عام مى‏كنند ولى هر گز جرأت و قدرت تعطیل مساجد و معابد مسلمین را براى همیشه ندارند و نور عشق و معرفت میلیون‌ها مسلمان را نمى‏توانند خاموش كنند.

در عین حال اگر آنان مساجد و محافل مذهبى و سیاسى علماى اسلام را به تعطیلى بكشانند و حتى علماى اسلام را در ملأ عام به دار كشند، خود دلیل مظلومیت اسلام و موجب توجه بیشتر مسلمانان به روحانیت و پیروى از آنان مى‏شود.

مگر نه این است كه خداوند از علما پیمان گرفته است كه در برابر ستم ستمكاران و ظلم جنایت‏پیش‌گان ساكت و آرام نمانند؟ مگر نه این است كه علما حجت پیامبران و معصومین بر زمین هستند؟ پس باید علما و روشنفكران و محققان به داد اسلام برسند و اسلام را از غربتى كه دامن گیرش شده است نجات دهند و بیش از این ذلت و حقارت را تحمل نكنند و بت سیادت تحمیلى جهانخواران را بشكنند.»(3)




1. صحیفه امام، ج‏۱۳، ص: ۲۱
2.صحیفه امام، ج‏۱۳، ص: ۱۴
3. صحیفه امام، ج‏۲۰، ص: ۳۳۹

منبع: پایگاه شناخت رهبری