مسجد به عنوان یک مکان، از دو جلوه متفاوت برخوردار است. به عبارت دیگر، دوگونه رفتار در این مکان ویژه متجلی می شود که در امر تعلیم و تربیت و جهت دهی رفتارهای فردی و جمعی افراد بسیار مؤثر است. در جلوه ظاهری مساجد، رفتارها و اعمال و روابط پسندیده دینی و مذهبی و مقبول شرع و دین رخ می نماید و این در حالی است که در جلوه پنهانی مساجد، رفتارهای شخصی، غیرجمعی و کنترلی رخ می دهد. با این تفاسیر مساجد، کارکردهای فرهنگی و آموزشی بسیاری در جامعه دارند. دکتر محمد عارفی در پژوهشی نقش دین و مساجد در کاهش آسیب پذیری اجتماعی را با محوریت «نقش مسجد در امنیت اجتماع محله ای» بررسی کرده است.

نتایج این پژوهش نشان می دهد؛ افرادی که بیشتر به مسجد مراجعه دارند، کمتر حقوق دیگران را ضایع کرده، زندگی خود را با نظم بیشتری توأمان ساخته و آثار و رفتار دینی در زندگی اجتماعی آنان نیز به چشم می خورد. هدف از انجام این تحقیق توصیفی، بیان اهمیت تشکیل ستادهای حفاظت اجتماعی در مساجد بویژه مساجد محله ای و اداره آن در قالب تشکل های مردمی در جهت پیشگیری از بروز و گسترش جرایم و آسیبهای اجتماعی و به طور کلی نقش دین در کاهش آسیب پذیری اجتماعی و ارتقای سطح ارزشهای اخلاقی و انسانی و بالا رفتن ضریب امنیت و مشارکتهای مردمی است.

برگرفته از سایت باشگاه اندیشه