نمازی سرشار از نیاز

س 671 : دانشجویانى كه هر هفته حداقل دو روز براى تحصیل مسافرت مى‏كنند و یكا کارمندانى كه هر هفته براى كارشان سفر مى‏كنند، چه حكمى دارند؟

با توجه به اینكه آنها هر هفته مسافرت مى‏نمایند ولى امكان دارد بخاطر تعطیلى دانشگاه یا كارشان به مدت یك ماه در وطن اصلى خود بمانند و در خلال آن مدت مسافرتى نمى‏كنند، آیا بعد از گذشت یك ماه كه سفر خود را دوباره آغاز مى‏كنند، نمازشان در سفر اول طبق قاعده شكسته و بعد از آن تمام است؟
ج: در سفر براى تحصیل علم، نماز شكسته است و روزه هم صحیح نیست اعم از اینكه سفرشان هفتگى باشد یا روزانه. ولى كسى كه براى كار آزاد یا ادارى، مسافرت مى‏كند، اگر بین وطن یا محل سكونت و محل كارش هر ده روز حداقل یك مرتبه رفت و آمد نماید، باید از سفر دوم به بعد نماز خود را تمام بخواند و روزه او هم صحیح است، و اگر بین دو سفرى كه براى كار كردن مى‏رود، ده روز در وطن یا جاى دیگرى بماند، در سفر اولى كه بعد از اقامت ده روزه براى كار كردن مى‏رود نمازش شكسته است و نمى‏تواند روزه بگیرد.

س 672 : اگر یكى از طلاب علوم دینى قصد داشته باشد تبلیغ را شغل خود قرار دهد، آیا با این فرض مى‏تواند در سفر نماز خود را تمام بخواند و روزه هم بگیرد؟ و اگر شخصى براى كارى غیر از تبلیغ و ارشاد یا امر به معروف و نهى از منكر مسافرت نماید، نماز و روزه‏اش چه حكمى دارد؟

ج: اگر عرفاً تبلیغ و ارشاد یا امر به معروف و نهى از منكر شغل و كار او محسوب شود، در سفر براى انجام آن كارها حكم مسافرى را دارد كه به خاطر شغل و كارش سفر مى‏كند، و اگر زمانى براى كارى غیر از ارشاد و تبلیغ مسافرت كرد، در آن سفر مانند سایر مسافران نمازش شكسته است و روزه او صحیح نیست.

س 673 : كسانى كه مدت غیر معینى مسافرت مى‏كنند مانند طلاب علوم دینى كه براى درس خواندن به حوزه علمیه مى‏روند و یا كارمندان دولت كه براى كار به مدت غیر معینى به شهرى اعزام مى‏شوند، نماز و روزه این افراد چه حكمى دارد؟

ج: بر محل تحصیل یا كار حكم وطن مترتب نیست، مگر آنكه آنقدر آنجا بمانند كه عرفا وطن آنها محسوب شود.