يكي از آثار بجاى آوردن نماز در مساجد متعدد آن است كه اين مكان‌ها در سراى قيامت به نفع نمازگزار شهادت خواهند داد.

امام صادق (ع) در حديثى مي‌فرمايند: «در جاهاى مختلف و متعدد از مساجد نماز بجاى آوريد چون هر گوشه‌اى از زمين در روز قيامت، براى كسى كه بر آن نماز گزارده باشد، شهادت مي‌دهد».

از اين حديث شريف هم مطلوبيت نماز گزاردن در مساجد مختلف استفاده مي‌شود و هم اين كه در مورد مسجد واحد شايسته است انسان در نقاط مختلف آن مسجد نماز و عبادت بجاي آورد.

البته پوشيده نيست اين كه انسان با چنين ديدى در نقاط مختلف خداى را عبادت كند در حقيقت حاكى از روح تضرع الى الله و احساس فقر در درگاه ربوبى است. چرا كه او با اين عمل، عدم اعتماد خود بر اعمال و عباداتش را اظهار مي‌‌نمايد و در حقيقت، موجودات هستي را شاهد بر ايمان و بندگى خويش مي‌گيرد، و وجود چنين حالتى در انسان يكى از كمالات نفسانى براى او به شمار مي‌آيد.

از همين روى ائمه هدى (ع) در اوج ايمان و عبادت به خاطر همين روحيه خوف و تضرع به درگاه الهى عبادات خويش را در مكان‌هاى مختلف بجاى مي‌آورند.

در حديثى از امام باقر (ع) آمده: «حضرت سجاد مانند اميرالمؤمنين در يك شبانه‌روز هزار ركعت نماز بجاى مي‌آورند. اميرالمؤمنين (ع) پانصد درخت خرما داشت و در زير هر نخلي دو ركعت نماز بجاى مي‌آوردند».

هر چند راز اين عمل به طور قطعى براى ما روشن نيست، ولى به نظر مي‌رسد، علت اين عمل همان نمازگزاردن در مكانهاى مختلف و به شهادت گرفتن زمين و ديگر موجودات عالم هستي همچون نخل بر عبادت و بندگى خويش است.