نمازی سرشار از نیاز

الهی....همه ی کائنات به گرد تو می گردند,چشم امیدشان به سوی تو می گرید,"یا رب" "یا رب" گفتنشان,"الغوث" "الغوث" خواندنشان, می دانم که می شنوی....

می دانم که می بینی پریشان خاطریمان را,آشفته حالیمان را....

می دانم که مراقبمان هستی.....

خدایا...می جویم تو را,به درگاهت استغاثه می کنم,به تو پناه می آورم,متوسلت می شوم تا بگویم: لایقش نیستم اما.... ببخش مرا...

لا رب لی غیرک....لا اله الا انت.....وحدک لا شریک لک....

می خوانمت با زبانی لال شده از فرط گناه,با دلی هلاک شده از شدت خطا... با حالی

هراسان....ترسان....مشتاق....امی دوار....

می بینی حالم را؟ زار می زنم از همه ی گناهانم و امید دارم به احسانت....


مرا و نا له هایم را بشنو....کردارم زشت است,عفوی هدیه فرما....

رفتارم ناپسند است,مواخذه مفرما...منت گذار و رحمتی عطا فرما......

رحمتی به وسعت صفت رحمانیت......

یا ارحم الراحمین.......

الهی!

من غلام آن معصیتم که مرا به عذر آرد...


و از آن طاعت بیزارم که مرا به عُجب آرد


الهی!

گدای تو به کار خود شادان است...


هرکه گدای تو شد در دو عالم سلطان است




الهی!


چون یتیم بی پدرگریانم...

درمانده در دست خصمانم...

خسته گناهانم و از خویشتن بر تاوانم...

خراب عمر و مفلس روزگار..من آنم...

*خداوندا به فریادرس که از ناتوانی خود به فریادم*

الهی! اگر طاعت بسی ندارم در هر جهان جز تو کسی ندارم.

الهی! تو دوستان را به دشمنانت می‌نمایی،

درویشان را غم و اندوه دهی،

بیمار کنی و خود بیمارستان کنی،

درمانده کنی و خود درمان کنی،

از خاک آدم کنی و با وی چندان احسان کنی،

مجلسش روضه رضوان کنی،

الهی! ای دورنظر و ای نیکو حضر و ای نیکوکار نیک منظر،

ای دلیل هر برگشته، و ای راهنمای هر سرگشته،

ای چاره ساز هر بیچاره و ای آرنده هر آواره،

ای جامع هر پراکنده و ای رافع هر افتاده.

دست ما گیر ای بخشنده بخشاینده.

الهی! کار آن دارد که با تو کاری دارد. یار آن که دارد چون تو یاری دارد. او که در هر دو جهان تو را دارد هرگز کی تو را بگذارد.

الهی! در سر گریستنی دارم دراز. ندانم از حسرت گریم یا از ناز.

الهی! یاد تو در میان دل و زبان است و مهر تو میان سر وجان.

الهی! از پیش خطر و از پس راهم نیست، دستم گیر که جز تو پناهم نیست.

الهی! دستم گیر که دست آویز ندارم و عذرم بپذیر که پای گریز ندارم.


الهی! خود را از همه به تو وابستم، اگر بداری تو را پرستم و اگر نداری خود پرستم نومید مساز بگیر دستم.